Ricksmuseum

“Jaaaa, je kijkt nog steeds naar ons interactieve bel-spel Bel-en-Win met Marloes. Jawel! We hebben weer een beller! Het is Chantal uit Den Haag. Zeg ‘t maar Chantal, we zijn op zoek naar een gat met een bepaalde vorm?”

“Is het misschien een sleutelgatvormig gat?”

“Ooooei, helaas Chantal, je zit er zo dicht bij… Wat hoor ik nou in m’n oortje? We hebben al weer een nieuwe beller. Tot ziens Chantal en welkom Sharon!”

“Hallo Marloes!”

“Het is lastig vandaag he? Heb je al eens eerder meegedaan?”

“Ja, al heel vaak, maar ik heb nog nooit wat gewonnen omdat de vragen altijd zo moeilijk zijn”

“Wie weet lukt het deze keer. We zijn op zoek naar een gat waar eigenlijk maar één ding in past en iedereen heeft het. Het gat heeft een uitgesproken vorm maar het ziet er bij iedereen anders uit. Zeg ‘t maar Sharon, volgens mij heb je een idee.”

“Is het misschien m’n navel?’

“Oooow, jammer Sharon, dat is niet goed. Bedankt voor het bellen.
Wacht ik hoor net van de jury dat je nog een extra kans krijgt omdat je nog nooit gewonnen hebt. Doe een gok!”

“Ok, is het misschien een godvormig gat?”

“Jaaaaa, wat goed van je, hoe weet je dat nou ineens!”

“Uhm”

“Ow sorry Sharon, we moeten er even uit voor de reclame… Daar zijn we weer, met Bel-en-win-met-Marloes, Sharon, je zei net iets dat begon met ‘Uhm’.”

“Ja, dat klopt. Ik schilder heel graag op nummer…”

“Ow, en haal je dan je inspiratie uit het God-vormige gat? Ben je eigenlijk een groot kunstenaar en is dat misschien het gat waar vanuit God tegen je spreekt? Is het misschien zo dat er een soort magische handeling plaatsgrijpt als je je tekenstift over het papier beweegt, alsof niet jij de vormen bepaalt, maar de onnozele platte vlek waar aan je zwoegt en ploetert? [1]Zou het kunnen dat God vroeger gezeten kan hebben in jouw God-vormige gat, maar dat er nu een soort leegte in je bewustzijn zit op die plaats waar dat had moeten zijn?[2] Dat er een soort leemte is waar God, als hij bestaat mooi in past?[3] Dat je doordat je geen geloof hebt je een oneindige leegte ervaart die alleen God kan vullen, ook al probeer je dat vergeefs zelf te doen met alles wat je omringt?[4] Ben je soms aan het proberen dat gat in te kleuren met die nummers van je? En? Nou? He? Hallo? Sharon? Hallo?”

“Ja, ik ben er nog. Ik kan het niet zo goed uitleggen, het is zo ondefinieerbaar.”

“Weet je Sharon, ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik heb het gevoel dat ik met een ervaren en wijs iemand spreek[5]. Geloof je wel in ‘iets’?”

“Ja, ik denk ‘t wel ja, maar welke prijs heb ik nou eigenlijk gewonnen?”
________________________________

[1] Mauritz Escher
[2] Jean-Paul Sartre
[3] Frans Kellendonk
[4] Blaise Pascal
[5] Herman Finkers