Ricksmuseum

Precies een week geleden heeft Peen en Ui zich voor het eerst aan de wereld gepresenteerd met o.a. het kaartenproject ‘U bevindt zich hier’. De druk bezochte avond in de garage van RAP Architectuurcentrum was een succes: een mengeling van mensen, mooie plannen en dito projecten. De ‘bedrijfsfilm’, foto’s en meer informatie over Peen en Ui en de wedstrijd van ‘U bevindt zich hier’ zijn te vinden op www.peenenui.nl.

Die avond werd ook een project van mij gepresenteerd: De Kaart van Leiden. Sanne Dresmé en Jos Agasi zitten achter het ontwerp en ik achter het programmeerwerk in Flex. De eerste versie staat nu online kaart.leiden.nu met daarin de uitagenda van Leiden en een hoop geschiedenisfeiten allemaal rondom de kaart van Leiden dus.

Op de avond hebben bezoekers samen een speciale centrumkaart van Leiden getekend. Met de vraag ‘Hoe bent u hier gekomen?’ ontstond een kleurrijk beeld van de routes die bezoekers hebben afgelegd die avond:

Check deze fantastische radioreclame: Graancirkelpromotie, een verse kijk op fieldmarketing.

“Wij printen uw logo in het veld of gewas van uw keuze en u oogst bovenal rijzende bekendheid.”

Of deze: Kies voor een personalized computervirus van Advirus.

“U mailt het virus snel en eenvoudig naar uw leads en uw logo en bedrijfsnaam installeren zich automatisch op de computer van de ontvanger. De hele dag zien zien zij vervolgens uw logo rechtsboven in hun beeldscherm. Bovendien verspreid het virus zichzelf!”

(mp3)

Afkomstig van RAB - Radio Advies Bureau: http://www.rab.fm/

De website van het Rijksmuseum en dus ook de tijdslijn waarop ik afstudeerde in 2004 is weer eens in de prijzen gevallen. Dit maal hebben we een GOOD DESIGNâ„¢ Award 2006 in de categorie Graphic Design in de wacht gesleept.

Chicago Athenaeum: Museum of Architecture and Design announces the Museum’s annual GOOD DESIGNâ„¢ Awards for 2006 won by the world’s most prestigious industrial design firms and manufacturers in over 25 countries.

The Awards elevate the best and finest new design and design innovation for products and graphics designed and manufactured as of 2004 to the present.

Ik ben, wij zijn, zij is (bijna)

Zoals ik het zie zijn we al een hele tijd bezig met de voorbereidingen van het creëren van een hele grote denkende machine. Het wachten is op het moment dat we haar de levensadem inblazen. Ik doel op het grootste en meest complexe netwerk ooit door mensen gemaakt: het internet. De zenuwbanen zijn getrokken, de neuronen liggen klaar, alleen het juiste stukje software ontbreekt nog.

Ik doel op het stukje software dat op iedere deelnemende computer uitgevoerd gaat worden en in een peer-to-peer-achtige structuur zijn werk doet. De software zal zich gedragen als een bosje zenuwen. De omgeving wordt waargenomen, interpreteert, vergeleken met eerder binnengekregen input van andere zenuwen en er wordt gevuurd. Alle zenuwen zijn in zekere zin met elkaar verbonden en de verbindingen ertussen kunnen versterkt, verzwakt of verbroken worden.

De levensvorm die we hiermee creëren is zo groot als de hele aarde en haar waarnemingsveld is dus even zo groot. Ze bekijkt de aarde vanuit een heel ander perspectief. Ze is geen machine die zich ergens op de aarde bevind, maar de aarde is haar lichaam en haar zenuwstelsel loopt er doorheen. Van overal op haar lichaam zal ze input krijgen. Het zit er vol met zenuwen die uitmonden in sensoren die haar informatie geven over haar leefomgeving. Wat ze ziet hangt af van de sensoren waarmee wij haar uitrusten. Het visuele deel komt binnen via camera’s, het auditieve via microfoons, het infrarode deel door thermometers, maar ook de relatieve afstand tussen haar zenuwen kan voor haar interessant zijn en die kunnen we haar makkelijk verschaffen.

Af en toe brengt de mensheid weer eens een nieuw product op de markt die we massaal aansluiten op haar zenuwstelsel en voordat ze het doorheeft is ze doorgeëvolueerd tot een nog complexere levensvorm die ook nog eens in de ruimte kan kijken. Wij zijn met al onze gegevens die we haar verstrekken via onze computers de uiteinden van haar zenuwen.

Ik weet natuurlijk niet of het gaat lukken en of we het gaan proberen, maar ik vind het behoorlijk aannemelijk klinken. Ik betwijfel of ze zich net zulke dingen gaat afvragen als wij. Ze heeft in ieder geval een heel ander wereldbeeld. Zij zal ons misschien zien als witte bloedlichaampjes die de uiteinden van haar zenuwen repareren als onze computer weer eens crasht. We zullen haar zenuwstelsel uitbreiden wanneer we er dan toch maar ook een iPod of een laptop met draadloos internet bijnemen. We zullen haar zenuwbanen gedeeltelijk vervangen en het afval netjes opruimen. Ook zullen we één keer in de zoveel tijd door een aanslag of oorlog een deel van haar neuronennetwerk vernietigen. Maar we zorgen ervoor dat het altijd weer gerepareerd wordt, we zijn namelijk erg afhankelijk van haar geworden… net zo erg als zij van ons.