Ik citeer dus ik ben… een postmoderne column
Deze eclecticistische column is een bewuste aaneenrijging van citaten… en laat dat nou eens heel postmodern zijn… Origineel wil ik het niet noemen, want ‘citationisme is geen nieuw verschijnsel.’ [1] ‘We kunnen niet meer origineel zijn, dus we hergebruiken liever oude ideeën. Het maakt niet veel uit welke, het is maar net wat ons het beste uitkomt.’ [2] ‘Je moet proberen iets te maken dat van iedereen is. Dan maak je grote dingen, want alle grote dingen zijn van iedereen.’ [3]
‘Tijdens de Verlichting vestigde zich het primaat van de rede. Dat heeft geleid tot de veronderstelling dat er slechts één absolute waarheid kan zijn.’ [4] Een aantal decennia later is ‘volgens het postmodernisme de werkelijkheid te complex gebleken en kan deze daardoor niet meer gevonden worden in allesverklarende theorieën.’ [5] Ook in de kunst is ‘alles al een keer gedaan, dus heeft het niet zoveel zin om als kunstenaar nog te proberen nieuwe beelden te verzinnen.’ [6] Ofwel er is sprake van het einde van de grote verhalen,’ [7] ‘de verhalen met absolute en universele waarheidspretentie. Daaronder verstaan we bijvoorbeeld dé godsdienst, dé filosofie, dé kunst, hét politiek-economisch systeem maar tegenwoordig in het Westen vooral dé rationele wetenschap.’ [8]
‘Je opvatting in het nú bestaat bij de gratie, dat zij morgen verworpen wordt.’ [9] ‘Een echte waarheid wil niet worden aanbeden, maar gekritiseerd.’ [10] ‘Waarschijnlijk ervaart elke theorie op een zekere dag zijn “Nee†- de meeste theorieën verdwijnen al snel na hun conceptie.’ [11]
‘Niet alleen kunst, cultuur, wetenschap en filosofie zijn in het postmoderne stadium geraakt, ook de mens mét al deze dingen is postmodern geworden! (…) ‘Je kunt nu ook wetenschapper én kunstenaar zijn, kunt alle vormen van kennen en leven ook gaan mixen, kunt vrijelijk putten uit cultuur, religie, filosofie, wetenschap en kunst en daarin geheel je eigen weg gaan. (…) Filosofische kunst, wetenschappelijke cultuur, kunstzinnige wetenschap, culturele filosofie’ [12]
‘Het is een schilderij dat in zijn bontste fase is terechtgekomen. Dat geeft ruimte, maar het kan ons tegelijkertijd verlammen. Er is zoveel te kiezen, dat sommige mensen nergens meer toe komen omdat ze de keuzes uit de weg gaan. (…) Wanneer je gekozen hebt, op al die verschillende gebieden, bedenk dan goed dat je nog steeds deel uitmaakt van dat grote schilderij met die ontelbare hoeveelheid aan verschillende kleuren en vormen. (…) Door je keuze krijg jezelf kleur en vorm. (…) Zorg dat je daarbij de andere invullingen niet uit het oog verliest.’ [13]
Dit is volgens mij wat Richard Rorty bedoelt met ‘overtuigd zijn van de betrekkelijkheid van je eigen mening, en er desalniettemin voor staan.’ [14]
Het huidige klimaat is erg geschikt voor mij. Ik probeer zoveel mogelijk kansen te benutten, laat mijn creativiteit de vrije loop in een mix van kunst en wetenschap. Ik heb het geluk te leven in gunstig politiek-economisch systeem waar ik van kleur kan verschieten zoveel ik wil. Ik leer te reflecteren met behulp van de filosofie en begin daardoor langzaam een van de kleurige verfspetters te worden in een cultuur die er wat mij betreft zo uitziet als een abstract expressionistisch schilderij van Jackson Pollock.
[1] Nederlandse Nieuwe Wilden (http://members.home.nl/kunstna1945/nederlandse nieuwe wilden.htm)
[2] Ralph Kok - Postmodernisme: een doodlopende middenweg, 2006
[3] Rob Scholte
[4] Matty Verhoef - Het postmodernisme versus het Chinees modernisme, 2006
[5] Anne Schellekens - “Postmodernisme, wat heb je eraan?”
[6] Rob Scholte
[7] Anne Schellekens - “Postmodernisme, wat heb je eraan?”
[8] André Klukhuhn - Geschiedenis van het Denken (p.268) ref. naar Jean-François Lyotard)
[9] Paulien Luiten - Hemel en Heelal of Hybride?, 2006
[10] Friedrich Nietzsche
[11] Albert Einstein
[12] Ellen Rutten - Onze Postmoderne Wereld, 2006
[13] Marloes Bazelier - Kiezen en delen, 2006
[14] Richard Rorty
Reageer op dit bericht / Leave a message
