Ricksmuseum

I finally managed to create a good Image Zoom Component with zooming, dragging, navigator and keyboard functionality. It’s build in Flex / ActionScript 3 and I think it’s a nice example of using the MVC (model view controller) pattern to prevent spaghetti code. The model doesn’t know anything about the size of the viewport and the image because that’s something only the view and the controller need to know. The model only knows the aspect ratio of the image and the viewport. When you want to zoom or move, you change the model and after that you update the view based on the values in the model. The model stores the position and size of the viewport in values between 0 and 1. This makes it very easy for the controller / view to scale it to the real size.
I also used the new ScrollRect feature and I like that thing a lot! Tip: Don’t use scaleX and scaleY to resize the large image because than you need to compensate the scale of the viewport. Resizing the image is done by changing its width and height.

I think there are still some things to be done. Depending on the shape of the viewport and image you might want to have the full image visible by adding empty space on the sides. But that’s some which should be easy to implement because of the clear MVC separation. Good luck if you try it and let me know! [rick /at/ companje /dot/ nl]

watch demo
view source

Afgelopen weekend deed ik mee aan een META Workshop in Amsterdam. META staat voor Making-Electronic-Thingies- in-Amsterdam. De workshop onder leiding van Tom Schouten ging over het genereren van televisie signaal met behulp van de programmeertaal Forth en een PIC chip. Bekijk het filmpje voor een sfeerimpressie.

http://www.makingelectronicthingiesinamsterdam.nl/

Date: 26th-27th of May
Time: 10.00h - 18.00h.
Place: Steim

Subject: Forth TV
This workshop will stand in the light of the forth interpreter on the pic chip. Forth enables you to program your pic life and thus edit and see the changes in behavior right away. By learning to control tv tubes with forth this workshop will cover..

1. introduction forth, the forth toolchain.
1. interactivity, giving commands and updates to a live system
2. modularity, solve problems in pieces and interactive testing
2. technical applied,
1. electronic 2 bit DAC with resistors for 4 levels (sync,b/w,grey)
2. logic, PAL sync & stuff
3. software, interrupts (hsync timer) & multitasking
3. individual project, build some pic powered visuals with the knowledge gained.

Forth on Wikipedia.

Teacher: Tom Schouten
Tom Schouten is an independent software developer and artist based in Leuven, Belgium. His main interests are in generative systems, more specificly programs and devices that produce artistic works. His current efforts are concentrated on creating a series of special purpose programming languages. One of them is based on FORTH and runs on a pic microcontroller.
Tom at goto10

Participants:

1. Niels Wolf
2. Heerko van der Kooij
3. Marc Boon
4. Joost Broersen
5. Sylvain Vriens
6. Rick Companje
7. Kwon Byung Jun
8. Dirk van Oosterbosch
9. Jan-Kees van Kampen
10. Aymeric Mansoux
11. Pieter Heremans
12. Roger Muskee
13. Sander Trispel
14. Marloes de Valk
15. Bart Gloudemans

ForthTVCode produced during the workshop.

Het redigeren van m’n reisverhaal uit Nieuw Zeeland gaat nog niet zo snel. Daarom hier maar alvast de ruwe versie als PDF. Wie zin heeft om te helpen met het verwijderen van spelling-, grammatica- en/of stijlfouten, graag…

Download als PDF
Rick-Companje-Kiwi’s-en-Autowrakken.pdf

Het boek dat ik geschreven heb over Nieuw Zeeland wordt op dit moment gelezen en geredigeerd door Nico van Dijk. Zijn er meer mensen geinteresseerd in de first reader’s copy (hardcover)? En wie wil er alvast intekenen voor de echte gedrukte versie?
De afbeelding hiernaast is een eerste ontwerp voor de cover door Kris Kobes.

Het gaat goed met m’n boek over Nieuw Zeeland. Alle hoofdstukken zijn geschreven. Ik ben het momenteel zelf aan het doorlezen om taalfouten en nutteloze details eruit aan het halen en daarna ga ik ‘m waarschijnlijk laten uitgeven bij www.geefjeboekuit.nl. Heeft iemand hier ervaring mee?

Ik had een mountain-bike-bike gehuurd van het hostel waar ik verbleef. Voor maar vijf dollars mocht ik er de hele dag op los fietsen. Ik kreeg een kaart van de omgeving mee en al snel zat ik de heuvels van Christchurch. Het was zo stijl dat ik niet omhoog kon fietsen, maar mijn fiets aan de hand de berg op moest leiden. Dat het zo stijl was lag er waarschijnlijk aan dat ik via de afdaling omhoog probeerde te komen. Iets wat A: Heel gevaarlijk is omdat er allerlei hele snelle dodelijke mountainbikers naar beneden komen en B: Veel zwaarder is dan de route die er eigenlijk speciaal voor gemaakt is om omhoog te gaan.
Toen ik na uuuuu-ren eenmaal boven was werd er een kudde mountainbikers uit een trailer losgelaten die zich omhoog hadden laten rijden met een gemotoriseerd vehikel. Ik kon wel janken. Ik was nu al moe en ik moest nog aan de afdaling beginnen. De moed zakte mij helemaal in de schoenen toen ik ze van start zag gaan. Dit had ik nog nooit gezien. Zo hard! Daar stond ik dan met knikkende knieën een afschuwelijke afgrond in de te kijken. De bestuurde van de trailer verwachte van mij natuurlijk hetzelfde. Toch was er iets in mij wat zei dat mijn fietsje daar misschien toch niet zo geschikt voor was. Ik keek nog eens naar het frame en dat bevestigde mijn angst. In plaats van dat daar iets geruststellends stond zoals “super-stoere-veilige-beheersbare-wel-uitgeruste-mountain-bike” moest ik het doen met de tekst “city-hopper”. Dat er zich in het hele frame geen grammetje vering bevond had ik toen nog niet eens opgemerkt. Vooruit-dan-maar. Met volledig afgesleten remblokjes, handen vol blaren, en zadelpijn nog erger dan na zes achtereenvolgende dagen hemelvaartsdag, kwam ik beneden aan. Trots als een pauw, maar geen veer meer om overeind te steken!

Vandaag hebben Daniel en ik de tussenresultaten van TravelTrace gepresenteerd!

TravelTrace is een Rich Internet Application die wij ontwikkelen in Flex 2.0a.

Dit is tot nu toe even wat ik er over wil zeggen:

1. TravelTrace is behoorlijk cool aan het worden!
2. Flex 2 rules (hoewel nog wel buggy, maar dat mag bij een alpha)

Wie nu al meer wil weten mag mailen of een berichtje achter laten. :-)

Ik heb een nieuw verhaal geplaatst op www.nieuwzeeland.org.

Ik reed verder richting het zuiden, op weg naar Wanganui. Niet ver, want na 26 kilometer al (bij Horopito) vond ik opeens een autokerkhof, en niet zomaar eentje! Kolossaal! Een werkelijk walhalla! Van veraf zag ik dat het een hele bijzondere was, het stond er vol met klassieke auto’s! Ik sloeg af en vroeg of ik een kijkje mocht nemen. Natuurlijk. Boven het kantoortje was ook nog een museumpje met allemaal onderdelen. Knipperlichten, wieldoppen, voorlampen, allemaal van klassieke auto’s! Buiten raakte ik ook maar niet uitgekeken. Auto’s van sinds de begin van het autotijdperk. Opgegaan in de natuur. Met kleuren die je niet bedenkt. Sommige opgestapeld, maar toch tot maximaal twee hoog. Ik schoot aan één stuk door foto’s, niet wetend waar ik moest klikken. Na ruim vijf uur en tweehonderd foto’s verder haakte ik af. Het werd al donker en het begon steeds harder te regenen. Het had de hele tijd al geplensd, maar het maakte allemaal niet uit. Gewoon m’n waterdichte jas aan en dan weer doorgaan!

Lees verder…

Lees verder…

Ik heb een project van eind 2004 weer opgepakt, voorheen TrackLog, nu omgedoopt tot TravelTrace.

Samen met Daniel Kuster (student Computer Science) werk ik hieraan in opdracht voor het vak Human Computer Interaction. Het is een vrije opdracht waarbij het interface ontwerp centraal staat.

TravelTrace is een applicatie op internet waarmee een reiziger (doelgroep 1) het verloop van zijn reis kan bijhouden vanaf locatie, bijvoorbeeld een internetcafé. Op deze manier kan de reiziger ‘het thuisfront’ (doelgroep 2) op de hoogte houden.
Het uitgangsprincipe is een kaart van het land of gebied waar de reiziger zich bevindt. Op deze kaart wordt de afgelegde reisroute zichtbaar gemaakt door middel van ‘hotspots’ met daartussen verbindingslijnen. Een hotspot is een plek op de kaart waarbij bijvoorbeeld een verhaal of een aantal foto’s te zien is. In beeld bevindt zich een tijdbalk die loopt vanaf het begin van de reis tot aan de laatste update. Afhankelijk van de grootte van de kaart zal deze niet in zijn geheel zichtbaar zijn, maar worden bestuurd met behulp van een miniatuurweergave van de kaart. De besturing zal ook plaats kunnen vinden via de cursortoetsen op het toetsenbord.
De twee doelgroepen gebruiken de applicatie op een verschillende manier. Het ‘thuisfront’ beschikt over een interface waarmee ze de reis alleen kunnen volgen, de verhalen kunnen worden gelezen en de foto’s worden bekeken. De reiziger zelf heeft daarnaast de beschikking over ‘editing tools’, waarmee nieuwe hotspots (met bijbehorende foto’s en verhalen) aangemaakt kunnen worden.

Mogelijke uitbreidingen op de applicatie zijn het kunnen wijzigen van het detailniveau van de kaart (in- en uitzoomen) en een zoekfunctie naar tekst. Ondersteuning van geluidsfragmenten is ook een mogelijke functionaliteit. Laatstgenoemde functies worden enkel uitgewerkt wanneer er tijd over is.

Ineens schiet me die kip weer te binnen die ik daar ook nog tegenkwam in het spookdorp. Bij gebrek aan natuurlijke vijanden had dit dier, welke absoluut niet de fittest uit Darwin’s survival theorie was, vrij spel. De kip droeg op zijn voorhoofd een gezwel dat minstens net zo groot was als de zonnebril van Snappie de kleine krokodil. Stelt u zich een donker grijs-bruinig stuk hersen-achtig materiaal voor dat boven de snavel van arme dier een eigen leven was gaan leiden. Onverwachts begon het gezwel met de kip eraan op mij af te rennen in een rechte lijn. Het zal een denkbeeldige lijn van zo’n zes meter geweest zijn met aan het begin van de lijn een groepje kippen die waarschijnlijk de Vrienden van het Gezwel waren, in het midden stond ik, en aan het eind van de lijn, maar zich op hoog tempo steeds meer in mijn richting begevend: de kip in kwestie. Als een kip zonder kop rende het dier op me af, hij zag me natuurlijk niet en schrok zich de helemaal de pretter toen ik heel hard ‘pas op!’ riep. Zo’n kip weet vast niet letterlijk wat ‘pas op!’ betekent, maar dat er iets niet klopte voelde hij of zij toch wel erg goed aan. Daar had ie dan wel weer voldoende hersens voor, dat dan weer wel.

Ik schudde mijn hoofd en verliet het krankzinnige dorp om vijf minuten later alweer bij iets krankzinnigs aan te komen. Een stoel boven op een bushokje. Fototechnisch gezien erg fijn beeldmateriaal maar wie gaat er nou boven op een bushokje zitten wachten op een bus. Misschien kun je de bus beter zien aankomen als je hoger zit, maar je moet er ook nog afklimmen terwijl de bus nadert. De buschauffeur zal misschien denken: “ah, er staat niemand bij de halte, ik heb geleerd op de buschauffeurschool mensen mee te nemen die bij de halte staan of in het hokje en bij voorkeur mensen die met hun hand wenken dat ze mee graag meegenomen willen worden, maar deze situatie is anders: Ik zie iemand zitten op een stoel boven op het bushokje en niet bij het paaltje dus ik kan doorrijden want deze persoon houdt zich niet aan de procedure.” In plaats van dat de buschauffeur denkt: “ah, er zit iemand boven op het bushokje, misschien wil die persoon wel met de bus mee. Laten we even wachten tot hij beneden is en hem een zitplaats in de bus aanbieden.” Dat tweede zou natuurlijk het beste zijn maar ik weet bijna zeker dat de meeste buschauffeurs automatisch optie één kiezen.

Lees verder op www.NieuwZeeland.org

Dit was m’n plan met de site voor Nieuw Zeeland (www.nieuwzeeland.org).
Het is nooit afgekomen…